255

شهداى احد

بد نيست، سيمايى از جنگ احد را ترسيم كنيم (خوب است ابتدا از جنگ بدر آغاز كنيم) در سال دوم هجرى كه جنگ بدر واقع گرديد و مسلمانان پيروز شدند، كفار مكه عقده و كينه به دل گرفتند؛ از يك سو افراد زيادى از آنان كشته شده بود و از سوى ديگر راه بازرگانى آنها از راه مدينه بسته شده بود و آنها در پى انتقام بودند.

عمروعاص و افرادى چند، ميان قبيله‌هاى دور رفتند تا بودجۀ جنگ آينده را تهيه نمايند، از سرزمين تهامه و قبيله كنانه، حدود چهار هزار نفر جنگجو آماده شدند، زنان را نيز براى طبل زدن، شعر خواندن و بستن راه فرار جنگجويان خود، به جبهه بردند؛ زيرا مى‌دانستند كه اگر فرار كنند، همسران و دخترانشان اسير مى‌شوند و عرب به اين خوارى تن نمى‌دهد.

عباس، عموى پيامبر اكرم(صلّى اللّٰه عليه و آله) كه يك مسلمان واقعى غير متظاهر به اسلام بود، پيامبر(صلّى اللّٰه عليه و آله) را از نقشۀ