235اكرم(صلّى اللّٰه عليه و آله) را (از طريق مودّت به خاندان آن بزرگوار) جبران كنيم، چگونه عمل نماييم؟ آيا عيد گرفتن تولّد، بدعت و شرك است؟ ما مىبينيم كه حضرت مسيح(عليهالسّلام) از خداوند بزرگ مائدۀ آسمانى مىطلبد و روز نزول آن را براى هميشه عيد قرار مىدهد 1، آيا تولد امام حسين(عليهالسّلام) از يك مائدۀ آسمانى كمتر است كه حضرت عيسى(عليهالسّلام) نزول آن را براى مسيحيان در طول تاريخ، عيد قرار مىدهد؟ ولى اگر ما تولد سيدالشهدا حسينبن على(عليهالسّلام) و رسول اكرم(صلّى اللّٰه عليه و آله) را جشن بگيريم، بدعت و شرك است! آيا اين جشنها و عزاها، مصداق آيۀ «وَ رَفَعْنٰا لَكَ ذِكْرَكَ » «ما نام ترا بلند و گرامى داشتيم» نيست؟
اى امامان معصوم(عليهمالسّلام) ما كار را به دست خدا مىدانيم و شما را واسطۀ فيض او، همانگونه كه شفا دادن به دست خدا است، ابراهيم(عليهالسّلام) مىگويد: هرگاه مريض شدم، او مرا شفا داد «وَ إِذٰا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ » 2، ولى خداوند اين شفا را معمولاً با واسطه عطا مىكند، «فِيهِ شِفٰاءٌ لِلنّٰاسِ » 3خداوند در عسل شفا قرار داده است و در جاى ديگر مىخوانيم: «وَ شِفٰاءٌ لِمٰا فِي الصُّدُورِ» 4، قرآن و موعظههاى آن شفاى امراض قلبى است. بنابراين، تمام كارها به دست خدا است، ولى خداوند متعال از راه وسائل و اسباب عمل مىكند.