196فراوان آمدهام، مهمان تو هستم، راه و چارهاى جز شفاعت تو ندارم، شفاعتِ تو، مرا نجات مىدهد، ولى چيزى از تو نمىكاهد.
كمى كه با پيامبر عزيز(صلّى اللّٰه عليه و آله) گفتگو كرديم، زيارتنامه را مىخوانيم و در مسجد پيامبر اكرم(صلّى اللّٰه عليه و آله) هر كجا مزاحم ديگران نبوديم به نماز مىايستيم و دست به دعا برمىداريم.
خوب است، زائران خانۀ خدا كمى در كنار اين مسجد فكر كنند كه اينجا، كجاست؟ اين مسجدى است كه رسولاللّٰه(صلّى اللّٰه عليه و آله) با دست مبارك خود در ساختمان آن شركت كرد، چه حوادثى در آن واقع شدهاست؟.
از اين مسجد، جبهههاى نظامى تشكيل و تقويت مىشد.
در اين مسجد، تعليم و تعلّم و تربيت مسلمانان صورت مىگرفت.
در اين مسجد، مشورتها مىشد، ديدارها، قراردادها، بسيج نيروها و حركتها واقع مىشد، پيامها به اطراف صادر مىگشت.
در اين مسجد بود كه يكى از ياران پيامبر اكرم(صلّى اللّٰه عليه و آله) بعد از خلاف و جنايت خود، چنان پشيمان شد كه خود را به يكى از ستونهاى مسجد بست و چند شبانهروز غذا نخورد تا رسولگرامى (صلّى اللّٰه عليه و آله) از طريق وحى مطلع شد كه توبۀ او قبول گشته است و طناب را باز كرد و او به شكرانۀ قبول توبهاش، اموال خود را در راه خدا بخشيد 1.
و امروز، همان ستون به نام «ستون توبه» در ميان قبر مطهر رسولخدا(صلّى اللّٰه عليه و آله) و منبر قرار گرفته است. با خود فكر كن