195يا رسول‌اللّٰه(صلّى اللّٰه عليه و آله)، هر چه گفتى، خلاف كردم و اكنون به پيشگاه تو آمده‌ام و عذرخواهى مى‌كنم، زيرا قرآن اميد عفو به من داده كه فرموده است:

«وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جٰاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوّٰاباً رَحِيماً» ¹.

«هرگاه كسانى كه به خود ظلم كرده‌اند (گناهكاران)، نزد پيامبر (صلّى اللّٰه عليه و آله) آمده، از رفتار خود شرمنده باشند و استغفار نمايند و رسول‌خدا(صلّى اللّٰه عليه و آله) هم در حق آنان، دعا و استغفار كند، خداوند آنان را مى‌بخشد».

يا رسول‌اللّٰه(صلّى اللّٰه عليه وآله) من نيز گناه كرده‌ام و شرمنده‌ام، به زيارت تو آمده‌ام، تنها يك شرط براى عفو من باقى است و آن، استغفار و دعاى توست.

يا رسول‌اللّٰه(صلّى اللّٰه عليه و آله) تو همان پيامبرى هستى كه در روز فتح مكه، همۀ كسانى را كه به تو آزار رسانده بودند، بخشيدى.

يا رسول‌اللّٰه(صلّى اللّٰه عليه و آله) تو همان پيامبرى هستى كه خداوند در بارۀ اخلاق تو فرمود: «إِنَّكَ لَعَلىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍ » ².

يا رسول‌اللّٰه(صلّى اللّٰه عليه و آله) اگر ظلم‌هاى تمام مردم را يك سو قرار دهند، آبرو و بزرگوارى تو مى‌تواند، همۀ آنها را بپوشاند و ببخشد.

يا رسول‌اللّٰه(صلّى اللّٰه عليه و آله) از راه دور آمده‌ام، با اميدهاى