144يكى از راههاى تحقق آن، مسألۀ خريد قربانى است، صدها هزار زائر خانۀ خدا، هر كدام كه يك گوسفند مىخرند، گروههايى به زندگى و نوا مىرسند. در روايات ما مسألۀ كمكرسانى به مردم حجاز از طريق وسايل حمل و نقل و كرايۀ منازل و خريد هدايا و قربانى و داد و ستدهاى زيادى كه در موسم حج مىشود، يك اصل معرفى شده و روى آن سفارش گرديده است 1 گرچه امروز به دليل وابستگى سران اين كشور، مسأله به نحو ديگرى درآمده كه هر چه ما كمتر در بازار آنجا خريد كنيم، روح رسول خدا (صلّى اللّٰه عليه و آله) از ما راضىتر مىشود، ولى بايد در فكر استقلال اقتصادى باشيم، تا تمام كشورهاى اسلامى، توليدات خودرا در آنجا به نمايش بگذارند و زائران خانۀ خدا هم، آنها را خريده بازار آنجا رونق بگيرد و مردم حجاز از آمد و رفت حجاج خشنود شوند و به نوا برسند.
تاريخ مىگويد: هنگامى كه پيامبر اسلام (صلّى اللّٰه عليه و آله) با جمعى از مسلمانان به مدينه هجرت كردند، اقتصاد مدينه در دست يهود بود.
حضرت، فوراً (در كنار تأسيس مسجد) به تأسيس بازارى كه مركز خريد و فروش مسلمانان باشد، اقدام فرمود و دستور داد كه مسلمانان اجناس را مستقيماً به اين بازار وارد كرده، از اين بازار صادر نمايند. به علاوه، كالاهاى مورد نياز را حتىالامكان خودشان توليد كرده، در اين بازار به معرض فروش درآورند 2، آرى مسأله كمك رسانى به مردم حجاز