174اينها هركدام، يك قبلهنما و جهت نمايند. جهت، حق و مبارزه با باطل است. قبلۀ دل، كربلاست. و اين مزارات! كدام كشورى را سزاست كه با داشتن چنين كانونهايى، دور از روح اسلام و بيگانه از شور كربلا و جدا از حق مجسّم شده در خط عاشورايى حسين بن على(ع) باشد؟!
در محراب مبارزه، بايد رو به قبلۀ كربلا داشت و دريغ كه بسيارى راه و جهت را گم كردهاند. به قول صائب تبريزى:
غفلت نگر كه پشت به محراب كردهايم
در كشورى كه قبلهنما موج مىزند
نجف، كوى ولايت
ايستادن نفسى نزدِ مسيحا نفسى
پيامبراكرم خطاب به على:
«يا على! به خدا سوگند، تو در سرزمين «عراق» كشته و دفن مىشوى.
على(ع): يا رسولالله! براى زائران ما و آبادكنندگان و ملازمان قبور ما چه پاداشى است؟
پيامبر(ص): خداوند، قبر تو و فرزندانت را از بقعهها و عرصات بهشتى قرار داده و قلوب بندگان برگزيده و نجيب خود را بهسوى شما متمايل ساخته است، بهگونهاى كه در راه شما، شكنجه و آزار و تحقير را متحمّل مىشوند ولى قبور شما را آباد مىكنند و به عنوان تقرّب به خداوند و دوستى با پيامبر، فراوان به زيارت آن قبور مىآيند. اينان اختصاص يافتگان به شفاعت من مىباشند. هركس به تعمير و آبادى قبور شما بپردازد، گويا در بناى «بيتالمقدس»، حضرت سليمان را يارى كرده است...». 1
مىخواهيم بر تربت ابوتراب حضور يابيم و به زيارتِنجف و به ديدار مرقد امام