70امان است: وَ مَنْ دَخَلَهُ كٰانَ آمِناً ¹و بنابر همين اصل، قريش متنعم شد و خداوند آنان را از گرسنگى رهانيد و از ترس ايمن ساخت: أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَ آمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ . ²

خداى سبحان دربارۀ امنيت تكوينى حرم مى‌فرمايد: برخى اهل مكه مى‌گويند: اگر ما به تو ايمان بياوريم، كافران ما را از سرزمين خودمان بيرون كرده، آواره مى‌شويم. آيا اينان نمى‌دانند كه ما كه را امن قرار داديم؟؛ وَ قٰالُوا إِنْ نَتَّبِعِ الْهُدىٰ مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ أَرْضِنٰا أَ وَ لَمْ نُمَكِّنْ لَهُمْ حَرَماً آمِناً . ³ همچنين مى‌فرمايد: با اينكه در اطراف مكه آدم‌ربايى فراوان است ما سرزمين مكه را حرم امن قرار داديم - نه اينكه ساكنان حرم الهى و مكه انسان‌هايى صالح‌اند يا رهزنان مهاجم گرچه نسبت به شهرها و اشخاص ديگر پرده‌درى دارند ليكن حرمت حرم را پاس مى‌دارند - ؛ أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنّٰا جَعَلْنٰا حَرَماً آمِناً وَ يُتَخَطَّفُ النّٰاسُ مِنْ حَوْلِهِمْ . ⁴ از آنجا كه اختطاف و ربوده شدن امرى تكوينى است، پس امنيت مقابل آن نيز امرى تكوينى است.

از آيات مذكور كه مربوط به عصر جاهليت است به خوبى استفاده مى‌شود هك خطر غارت، آدم‌ربايى و رهزنى كه در خارج حرم بود در محدودۀ آن نبوده است. حكم امن تشريعى پس از اسلام آمده است و قرآن كريم امنيتى را كه از دوران جاهليت تا زمان اسلام ادامه داشت و همچنان تداوم دارد، به عنوان سند ذكر مى‌كند.

امام‌صادق(ع) دربارۀ امنيت حرم فرمود: هركس به حرم پناه بَرد در امان است و هر گنهكارى داخل كعبه شود و بدان پناه ببرد، از خشم خدا در امان است و هر حيوانى كه وارد حرم شود از هرگونه تهديد يا آزارى در امان است، تا زمانى كه از حرم بيرون رود؛ «

مَنْ دَخَلَ الْحَرَمَ مِنَ النَّاسِ مُسْتَجِيراً بِهِ فَهُوَ آمِنٌ مِنْ سَخَطِ اللَّهِ وَمَنْ دَخَلَهُ مِنَ الْوَحْشِ وَالطَّيْرِ كَانَ آمِناً مِنْ أَنْ يُهَاجَ أَوْ