259مشعل‌هاى هدايت خود را با ديگران بسنجند. چنان‌كه اشارۀ به اين نكته، كه هرگز هيچ فرد عادى با اين خاندان سنجيده نمى‌شود:

«نَحْنُ أهلُ بَيْتٍ لايُقاسُ بِنا أحَدٌ» ، ¹

«لايُقاسُ بِآلِ مُحَمَّدٍ(عليهم السلام) مِنْ هذِهِ الأمّةِ أحَدٌ» ، ² در متون زيارتى نيز آمده است، به‌ويژه در بخش‌هاى بلند و نورانى زيارت جامعۀ كبيره كه درس جامع امام‌شناسى است.

خداى سبحان در قرآن كريم، وجود مبارك رسول‌اكرم(ص) را مجراى فيض خود دانسته و مى‌گويد: خدا و پيامبر او به فضل و بخشش خويش، آنان را غنى و بى‌نياز و توانگر كردند؛ أَغْنٰاهُمُ اللّٰهُ وَ رَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ . ³ بنابراين، همان‌طور كه ساقى خداست؛ وَ الَّذِي هُوَ يُطْعِمُنِي وَ يَسْقِينِ ⁴گرچه آب، رفع عطش مى‌كند، اغناء نيز كار خداست؛ وَ أَنَّهُ هُوَ أَغْنىٰ وَ أَقْنىٰ ⁵و رسول‌خدا¦ مظهر صفت فعل او در اغناست. همچنين بر اساس آيۀ شريفۀ وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جٰاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوّٰاباً رَحِيماً ، ⁶ كه در برخى از زيارات حضرت‌رسول(ص) نيز آمده است، خداى سبحان شفاعت و وساطت آن حضرت را تصديق كرد. پس هركس هرچه دارد از بركت وجود رسول‌اكرم(ص) بوده و مهمان سفرۀ پرفيض اوست؛ گرچه اصل آن از خداست.

به هر تقدير، زائران گرامى تلاش كنند كه از ضيفات رسول‌اكرم و اهل‌بيت مكرّم او(عليهم السلام) حدّاكثر بهره را ببرند و با دلى پر از مغفرت و محبت به اين خاندان به ديار خود بازگردند و از خداوند سبحان بخواهند تا جرعه‌اى از محبت خود و محبت اولياى خود و محبتِ‌عملى كه ما را به او نزديك مى‌كند نصيب فرمايد؛ «يا مُنى قُلُوبِ الْمُشْتاقينَ وَيا غايَةَ آمالِ الْمُحِبّينَ أسْألُكَ حُبَّكَ وَحُبَّ مَنْ يُحِبُّكَ وَحُبَّ كُلِّ عَمَلٍ يُصِلُنى إلى قُرْبِكَ وَأنْ تَجْعَلَكَ