144مىدهد و اگر كسى از نوشيدن آن رفع گرسنگى را قصد كند خداوند او را سير مىكند و چنانچه به قصد حاجتى ديگر نوشيده شود خداوند تعالى آن حاجت را برآورده مىكند؛
«ماءُ زَمْزَم لِما شُرِبَ لَهُ؛ مَنْ شَرَبَهُ لِمَرَضٍ شَفاهُ اللهُ أَوْ لِجُوعٍ أَشْبَعَهُ اللهُ أَوْ لِحاجَةٍ قَضاها اللهُ» . 1 آن حضرت پس از نوشيدن آب زمزم، از خداى تعالى علم سودمند، روزى فراوان و شفاى از هر بيمارى را طلب مىكرد:
«اَللّهُمَّ إِنّى أسْأَلُكَ عِلْماً نافِعاً وَرِزْقاً واسِعاً وشِفاءً مِنْ كُلِّ داءٍ وسُقْمٍ» . 2 امامصادق(ع) دربارۀ شفابخشى زمزم فرمود: آب زمزم، درمان هر دردى است؛
«ماءُ زَمْزَم شِفاءٌ مِنْ كُلِّ داءٍ» . 3 از اينرو مستحب مؤكّد است كه زائران بيتالله الحرام از آن آب نوشيده و به پيروى از رسولاكرم(ص) چنين دعا كنند:
«اَللّهُمَّ اجْعَلْهُ عِلماً...» . 4
رسولاكرم(ص) در مكه از آب زمزم استفاده مىكردند و پس از هجرت به مدينه نيز از شدت علاقه به آب زمزم، آن را استهداء مىكردند. از اينرو زائران در بازگشت از مكه، آب زمزم را براى آن حضرت، سوغات مىآوردند و ايشان نيز آن هديه را مىپذيرفتند. 5
نكته: از نامهاى زمزم، حفيرۀ عبدالمطلب، المضنونة والمصونة است. 6 سرّ نامگذارى چشمۀ زمزم به مضنون 7 يا مصون اين است كه در برههاى از تاريخ - از زمان استيلاى قبيلۀ خزاعه بر مكه، كه اين چاه را كور كردند، تا زمان توليت حضرت عبدالمطلب كه مأمور حفر مجدد آن شد 8 - فرو رفت و از آن، آب نمىجوشيد. پس راز اشتهار آن به بئر عبدالمطلب نيز اين است كه عبدالمطلب آن را بازگشايى و بازسازى كرد.
* * *