99و اما راجع به مذاكرات آقاى دشتى هيچگونه پرونده و سابقهاى در اين سفارت نيست، ولى از قرار اظهار آقاى آزرمى كه در آن مذاكرات حضور داشته است و در گزارشهاى قاهره منعكس است، امير فيصل روى توافقى نشان نداده و متمسك به مشكلات مذهبى و عقيدهاى گرديده و اظهار داشته است ممكن است هيئت علمى ايرانى در اين زمينه با علماى ما وارد مباحثه شده و آنها را با ادلّه شرعيه متقاعد نمايند و يا خود، مجاب شوند و نتيجةً عدم امكان اين امر را؛ يعنى احياى قبر را خاطرنشان نساخته است و اينجانب نيز در مطالعاتى كه در اين مدت بهعمل آوردهام، چنين استنباط كردهام كه علماى وهابى در عقايد خود بسيار متعصب و در امور مذهبى بر هيئت حاكمه مسلط مىباشند و تصور نمىرود در زمينۀ ساختن و پوشانيدن قبور موافقت بنمايند.
ولى بهطورىكه در آن گزاش عرض شده است، فعلاً در نظر دارم در باب ساختن سايهبانى در بقيع، در مقابل قبور ائمۀ اطهار عليهم السلام ، مانند سايهبان ميان صفا و مروه مذاكره نموده، اگر بتوانم تا اين اندازه موافقت آنها را تحصيل نمايم، به عقيدۀ بنده قدم بزرگى خواهد بود؛ زيرا ممكن است در ضمن ساختن چنين سايهبانى، محوطۀ قبور را هم سنگفرش نموده، از صورت حاليه خاكى خارج نموده و اين مذاكره را در اولين فرصت مناسب با شخص خود امير فيصل خواهم نمود.
اين بود نظريۀ اينجانب در باب مذاكرات بقيع. حال هرطور