62پارهاى اسناد پراكندۀ موجود در بايگانى وزارت امور خارجۀ جمهورى اسلامى ايران، مبيّن اين واقعيت است كه ظاهراً مخالفت مدرس با حضور در كنفرانس خلافت اسلامى شدت گرفته و همين امر سبب ترديد شيعيان برخى از كشورهاى ديگر شده بوده است. 1
با انتشار فتواى جمعى از علماى وهّابى، داير بر وجوب ويرانى قبور و عدم زيارت اماكن مقدسه و انعكاس آن به ايران، موجى از خشم و نفرت، جهان اسلام را فراگرفت و سبب شد تا بسيارى از كشورهاى مسلمان، به دعوت مدرس، از حضور در كنفرانس چشم بپوشند. وى گفته بود:
«بنده تصور نمىكنم كه اجتماع حقيقى از طرف ملل و دول اسلامى بشود؛ مثلاً از سوريه تا بهحال هنوز جواب به او (ابنسعود) ندادهاند وگمان نمىرود كسىبرود، مگر اينكه از سورىهايى كه در مكه هستند در انجمن حاضر شده... از عراق و فلسطين و الجزاير و ريف و تونس و تركيه و افغان و غيرهم هيچ آثارى نيست.»
تشكيل كنگره خلافت
ليكن با تلاشهايى كه صورت گرفت، كنگرۀ خلافت در اول ذىقعده 1344 ه .ق.13/ مه 1926 با حضور گروهى اندك آغاز