150منظور ما از اين تقاضا اين نيست كه قبور مزار اشخاص گردد، مقصد اصلى آن است كه با بناى مختصرى در روى قبور مزبور و تشخيص آنها و ذكر صاحبان قبور از فقدان اثر و مجهول گرديدن صاحبان قبور جلوگيرى شود. البته چون فعلاً تاريخ وجود ابنيه بر روى قبور مزبور نزديك است و بيش از چند سال از ويران شدن آن نگذشته است و قبور مشخص و صاحبان قبور معروف همگان مىباشند، ولى به متمادى ايام ممكن است اين موضوع از نظرها محو گردد.
كاردار سعودى در پاسخ گفت:
البته تا آنجايى كه شرع اجازه دهد در انجام تقاضاى دولت شاهنشاهى موافقت مىشود و اضافه نمود كه تشخيص قبور بهوسيلۀ سنگچينى اطراف آن و گذاردن سنگ قبر شرعاً مانعى ندارد، ولى بيش از آن مطابق مذهب وهابى كه مذهب رسمى دولت عربى سعودى است ممنوع مىباشد و در هر حال اجراى اين امر هم تا حدودى كه شرع اجازه مىدهد به هزينۀ خود دولت عربى سعودى انجام خواهد شد و به هيچوجه اجازه نمىدهند سايرين به هزينۀ خود اين كار را بكنند.
در خاتمۀ مذاكرات و اصرار اينجانب قرار شد در اين باب يادداشت كتبى به سفارت عربى سعودى نوشته شود كه بهوسيلۀ مقتضى به وزارت خارجه عربى سعودى ابلاغ نمايند.
يادداشت تهيه و ارسال گرديد. تصور نمىكنم به اين ترتيب نتيجه بهدست بيايد، اگر موافقت فرمايند كه امسال شخصاً به حجاز