124حكم عقل است، و مركزيّت آن مكّۀ مكرّمه مىباشد و اختصاص به زمان خاصى ندارد بلكه تا مشرك هست برائت هم هست زيرا حكم الهى ابدى و جاويد است، به عنوان «جدل» مىنامند و به متن آيۀ 197 سورۀ بقره فَمَنْ فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجَّ فَلاٰ رَفَثَ وَ لاٰ فُسُوقَ وَ لاٰ جِدٰالَ فِي الْحَجِّ بر نفى آن توسل مىجويند و فتوا به حرمت صادر مىكنند! و به غير ما انزل اللّٰه و به غير سنت پيامبر حكم مىدهند؛ زيرا اين حكم به نفع مشركان و كافران و به زيان تمام ملّتهاى اسلامى است.
اين بىخبران بر خلاف كتب لغت عرب و بر خلاف تفاسير خود و برخلاف روايات، برائت از مشركين را در سرزمين وحى به وسيلۀ موحدان مصداق جدل مىگيرند، در حالى كه جدل در كتب لغت؛ مانند المنجد، به معناى كينه و دشمنى است و كينه و دشمنى حرام و نهى شده، بخصوص در ايام حجّ كينه با دوستان مؤمن و خدمۀ خود و با حملهداران و سرپرستان حجاج است، اين معنايى است كه يكى از بزرگترين مفسران اهل سنت، جناب زمخشرى در تفسير كشاف جلد اوّل ص243 ذكر كرده است و اين معناى لغوى و تفسيرى چه ربطى با كينه و دشمنى با دشمنان خدا و دشمنان مسلمين و غارتگران دزد، و صهيونيستها و