133پيروزى جبهۀ توحيد است و در واقع زنده نگهداشتن ياد آنها احترام به كرامتهاى انسانى و ارزشهاى معنوى است و بدين وسيله راه و روش آنها در مبارزه با شرك و ظلم و جهل و دعوت به توحيد و عدل و فضايل اخلاقى، احيا مىشود؛ زيرا آنها همواره پاسداران اين ارزشها و مناديان حق و حقيقت بودند.
بنا بر اين ما بايد هميشه به ياد آنها باشيم و به خصوص در روزهاى معينى كه به نحوى مربوط به آنها مىشود مانند روز تولد يا وفات آنها، يادشان را گرامى بداريم و با تشكيل مجالس و محافل به ذكر مناقب و اوصاف آنها بپردازيم و با آنها و راهى كه دنبال مىكردند تجديد پيمان كنيم.
خداوند به حضرت موسى دستور مىدهد كه روزهاى خدا را به ياد قوم بنىاسرائيل بيندازد و توجه آنها را به آن روزها جلب كند:
«وَ لَقَدْ أَرْسَلْنٰا مُوسىٰ بِآيٰاتِنٰا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمٰاتِ إِلَى النُّورِ وَ ذَكِّرْهُمْ بِأَيّٰامِ اللّٰهِ ». 1
«همانا موسى را با آيات خود فرستاديم كه قوم خود را از تاريكىها به سوى نور بيرون كن و روزهاى خدا را به ياد آنها بياور».
به گفتۀ مفسران، منظور از «ايام اللّٰه» روزهايى است كه