1) - خلاصه داستان ابوطالب يزدى كه از علما و روحانيون بوده، چنين‌است: در تاريخ چهاردهم ذى‌حجۀ سال 1362 ه‍ . در شهر مقدس مكه اعلاميه‌اى به اين مضمون انتشار يافت كه: در روز دوازدهم ذى‌حجۀ 1362 ق. پليس در بيت‌اللّٰه‌الحرام مردى به نام طالب بن حسين ايرانى از شيعيان ايران را دستگير كرد. وى زشت‌ترين جرائم را مرتكب شده بود؛ زيرا قاذورات را با خود حمل مى‌كرد و به قصد آزار طواف كنندگان و به منظور اهانت به آن مكان مقدس، آنها را به دايرۀ مطاف مى‌ريخت، بعد از تحقيق و ثبوت اين گناه زشت، حكم شرعى به قتل اوصادر شد ودر روز شنبه چهاردهم دى‌حجه دربارۀ وى اجرا گرديد! واقعيت ماجرا اين بود كه: هنگام طواف، به اين زائر روحانى حالت استفراغ روى مى‌دهد، براى اينكه دايرۀ مطاف آلوده نشود دامن لباس احرام را جلو دهان خود مى‌گيرد و مقدارى از آنچه استفراغ كرده در گوشۀ لباس احرام جمع مى‌شود، چند تن از طواف كنندگان او را دستگير و به شرطه تحويل مى‌دهند و در محكمه نيز شهادت مى‌دهند كه وى قازورات به همراه داشته و مطاف را ملوث مى‌كرده است! بايد توجه داشت كه اين شبهه براى شهود از همان ذهنيت غلط و سابقۀ بدبينى نسبت به شيعه كه: «شيعيان معتقد به توليث كعبه هستند» به وجود آمده است. مشروح اين جريان را در كشف‌الربيۀ مرحوم سيد محسن امين، ص 144 ببينيد. و نيز به كتاب وهابيان، تأليف على اصغر فقيهى، ص 423 و روزنامه‌هاى همان تاريخ مراجعه شود.