136و زائر با الهام از اين راز معنوى از فرش به عرش و از ملك به سوى ملكوت روى مىنهد و همراه با فرشتگان دائرهاى را كه نقطۀ آغاز و پايانش خداست مىپيمايد تا فرشتهخوى شود و صفات حيوانى از وجودش رخت بربندد. اين طواف به قلب است كه قبلهگاهش جز در دل نيست. چنانكه در حديث قدسى آمده است:
«لا يَسَعَنىٖ أَرْضىٖ وَلا سَمائىٖ ولٰكِنْ يَسَعُنىٖ قَلْبُ عَبْدىَ المُؤْمِن».
«آسمان و زمين گنجايش مرا ندارد اما دل بندۀ مؤمن من ظرفيت مرا دارد.»
و امام صادق عليه السلام در بخش ديگرى از حديث مصباح با اشاره به طواف و استلام حجر مىفرمايد:
«به نشانۀ تعظيم صاحبخانه و معرفت جلال و سلطنت او برهنه پاى، خانه را زيارت كن و حجرالاسود را با رمز رضا و تسليم و خضوع استلام (لمس) نما.»
پس اى زائر گرامى! از اين تشريف و تكريمى كه خدا براى تو قائل شده، غافل مشو و خود را براى چنين لحظههايى آماده ساز.