34ساعت 9/30 شب براى شركت در دعاى كميل كه توسط بعثه مقام معظم رهبرى در هتل دَلّه برگزار شده بود رفتيم. تعداد كثيرى زائر ايرانى در اين مراسم شركت كرده بودند و دعاى روحبخش كميل خوانده شد.
محراب پيامبر صلى الله عليه و آله
(جمعه 77/5/30)
ساعت 3/30 صبح جمعه، بار ديگر عازم مسجدالنبى شديم. مسجد خلوت بود. به قسمتهاى جلو روضةالنبى رفتم و خود را به محراب كوچكى كه متعلق به نبى مكرم اسلام است و حضرت در آن جا نماز مىگزارده، رساندم.
عدهاى در صف منتظر نوبت براى اداى نماز در جايگاه رسولاللّٰه بودند. دو نفر به سختى مىتوانند همزمان در محراب بايستند. يك سياه پوست در محراب نشسته بود و قرآن مىخواند، بعد شروع كرد به خواند نمازهاى مكرر و طولانى و غافل از اطراف خويش كه مىرفت موجب اعتراض ديگران شود. يك جوان ايرانى كه بالاى سر او ايستاده بود و منتظر بود تا جاى او را بگيرد، مرتب مىگفت:
حاجى حقّ الناس!، حقّ الناس! جوان سياه پوست هم وقعى نمىگذاشت، ولى بالاخره از رو رفت و جايش را به ديگرى داد. من هم دو ركعت نماز به طور ضربتى در آن جايگاه ادا كردم و به ياد آوردم آرزوهاى دور و درازم را؛