127سران قبايل ديدار مىكرد و رسالتش را بر ايشان عرضه مىداشت.
ستون سرير، جايى كه عبد صالح خدا بر تختى از شاخههاى درخت خرما به عبادت و اعتكاف مىپرداخت.
ستون مهاجرين ستونى كه بندگان مخلص خدا از شهر و ديار خود كوچيدند و در كنار آن به نماز ايستادند.
قبرستان بقيع
پس به بقيع مىرسى. قلب زمين و همۀ بهشت. وادى مقدس براى تمام عارفان و عاشقان. بقيع مدفن چهار امام - امام حسن مجتبى، امام سجّاد، امام محمّد باقر و امام جعفر صادق عليهم السلام - است. و تنها نشانى كه بر خاك مىبينى سنگى است سياه و محزون. امام حسن مجتبى عليه السلام غريب مظلوم و مسموم مدينه، سرور جوانان بهشت، بازوى تواناى پدر در جنگ صفّين و نهروان، امام سجّاد عليه السلام تنى تبدار و سينهاى پر از داغ، تصوير او را به ياد مىآورى كه به مدينه آمده و داغ همۀ گلهاى پرپر شده را در سينه دارد، سخن او آتش و گدازههاى دلش را با اشك و آه همراهى مىكند. امام باقر و امام جعفر صادق عليهما السلام دو پيشوا و ناشر دين، قلبت را مىشكند كه در هر گوشۀ دنيا به پاس خدمات هر هنرور و دانشمندى پس از مرگ، مزارش را حرمت مىدهند امّا تو اينجا حتّى قدمى نمىتوانى به مزار غريب و بىسايبانشان نزديك شوى. هنوز مىتوانى نالههاى شبانه