73گاهى از گرسنگى سنگ به شكم خود مىبست. هر غذايى كه حاضر بود مىخورد و هر چه را مىيافت رد نمىكرد. 1
2 - تكريم نعمت
همۀ خوردنىها و آشاميدنىها و ميوهها و غذاها «نعمت خدا» است و احترامش لازم است. بدگويى از يك نوع غذا ناسپاسى است. رسول خدا هرگز از غذايى بد نمىگفت، نعمت الهى را نيز هر چند كه كم و ناچيز بود بزرگ مىداشت. 2
در حديث ديگرى آمده است:
«ماذَمَّ طَعاماً قَطُّ كانَ اذا اعْجَبهُ اكَلَهُ وَ اذا كَرِهَهُ تَرَكَهُ ولا يُحَرِّمُهُ عَلى غَيْرِهِ». 3
هرگز از طعامى مذمت و بدگويى نكرد. اگر از غذايى خوشش مىآمد مىخورد، و اگر دوست نداشت نمىخورد و براى ديگران هم ممنوع نمىساخت.
ظرف غذا را با انگشتانش پاك مىكرد و مىفرمود:
غذاى آخر ظرف بركتش بيشتر است. 4