67پيامبر خدا صلى الله عليه و آله هرگز نسبت به جاى خواب و رختخواب عيب جويى و ايرادگيرى نداشت. اگر بستر برايش مىگستردند، برآن مىخوابيد و اگر رختخوابى پهن نمىشد، بر زمين مىخوابيد:
«اِنْ فَرَشُوا لَهُ اضْطجَعَ و ان لَمْ يُفْرَشْ لَهُ اضْطجَعَ عَلَى الأرضِ». 1
اين نهايت زهد و اوج وارستگى از تعلقات دنيوى است.
وقتى در خانه بود، لباس خود را مىدوخت و بر كفش خويش وصله مىزد. 2 روزى عمر خدمت آن حضرت رسيد، در حالى كه وى بر روى حصيرى خفته بود و حصير بر پهلوهاى آن حضرت خط انداخته بود گفت: يا رسول اللّٰه! كاش بسترى گسترده بوديد! فرمود: دنيا را مىخواهم چه كنم؟ مَثَل من و دنيا مَثَل رهگذرى است كه در يك روز گرم ساعتى از روز را زير سايۀ درختى به استراحت پرداخته سپس آنجا را وانهاده و رفته است! 3
4 - لباسهاى ويژه
كلاه عمامه، دستار و عرقچين گرچه پوشانندۀ «بدن»