65در روايت ديگر است كه چون جامۀ نو به تن مىكرد، دعا مىكرد و مىفرمود: خدايى را سپاس كه بر تن من چيز پوشاند تا پوشش من باشد و ميان مردم آراسته باشم. 1
جامۀ بلندى كه بر زمين كشيده شود، نشان تكبر است و در جاهليت شيوۀ اشراف جاهلى بوده است. رسول خدا صلى الله عليه و آله ضمن آنكه از پوشيدن آن گونه جامهها نهى مىكرد، خود جامهاى مىپوشيد كه از نظر بلندى به قوزك پاهايش نمىرسيد:
«كانَتْ ثِيابُهُ كُلُّها مُشَمَّرةً فَوْقَ الكَعْبَيْنِ». 2
گاهى جامۀ وى كوچكتر از قطيفه (شَمله) بود، يا جامهاى پشمين و راه راه با خطوط سياه و سفيد كه وقتى آن را به بر مىكرد، هيئت زيبايى مىيافت. 3
از نشانههاى وارستگى آن حضرت در پوشيدن جامه و اين كه فخر خويش را به جامه و نوع آن نمىدانست اين است كه نقل شده هر نوع لباسى كه فراهم مىشد مىپوشيد، از لُنگ و پيراهن يا جُبّه يا هر چيز ديگر. 4
3 - ساده پوشى
ساده زيستى رسول خدا صلى الله عليه و آله و وابسته نبودن به جلوههاى