35پيامبر جز با ياد خدا برنمىخاست و نمىنشست.
اين گونه حالات در نشست و برخاست و ياد پيوستۀ خدا، در همنشينان و معاشران نيز تأثير مىگذارد و آنان را هم به ياد خدا مىاندازد.
2- بى تكلّف
رسول خدا صلى الله عليه و آله در مجالس، جاى خاصّى را براى خويش تعيين نمىكرد. هر جا كه جا بود مىنشست و ياران را نيز به همين مسأله فرمان مىداد. روى زمين مىنشست و روى زمين غذا مىخورد:
«كانَ رَسُولُ اللّٰهِ صلى الله عليه و آله يَجْلِسُ عَلَى الأرضِ وَ يأكُلُ عَلَى الأرضِ». 1
مثل بردگان بر زمين مىنشست و مىدانست كه بنده است، يعنى نمايش نمىداد و تظاهر نمىكرد، بلكه خصلتش چنين بود:
«يَجْلِسُ جُلُوسَ العَبْدِ وَ يَعْلَمُ انَّهُ عَبْدٌ». 2
در جلسات، وقتى وارد مىشد، هر جا كه جا بود مىنشست، به ديگران هم چنين توصيه مىفرمود، به همه يكسان نگاه مىكرد تا كسى احساس تبعيض در نگاه و توجّه