81پيامبر صلى الله عليه و آله از منبر فرود آمد و آن را در آغوش كشيد و ستون ساكت شد.
چون حسن اين حديث را شنيد، گريست. سپس گفت:
«اى بندگان خدا، چوب به سبب مكانتى كه رسول خدا در نزد خدا دارد، به شوق او مىنالد و مىزارد. شما سزاوارتريد كه مشتاق ديدار او باشيد.»
ابن عباس گويد: رسول خدا صلى الله عليه و آله تكيه به تنۀ درخت داده، سخن مىگفت. مردى رومى نزد او آمد، پيامبر صلى الله عليه و آله به او فرمود: «براى من منبرى بساز كه بر آن سخن گويم». و او همين منبر را كه مىبينيد ساخت، چون از كنار ستون برخاست كه بر آن فرا رود، آن تنۀ درخت ناليد چنانكه ناقه براى بچهاش مىنالد. پيامبر صلى الله عليه و آله از منبر فرود آمد و آن را در آغوش گرفت، درخت ساكت شد. فرمود: براى درخت جايى كندند و درخت را در آن نهادند.
ابن نجار گويد: بلندى منبر دو ذراع و يك وجب و سه انگشت بود و عرض آن اندكى بيش از يك ذراع. بلندى تكيهگاهش كه رسولاللّٰه بر آن تكيه مىداد يك ذراع و طول دو برآمدگى كه هنگام نشستن بر منبر بر آن دست مىگرفت يك وجب و دو انگشت بود.
بعدها پلههاى منبر زياد شد و صورتهاى گوناگون