61مسطّح بود، بدون فرو رفتگى در ديوار يا بدون علامت مشخصهاى بر ديوارِ جانب قبله، به سخن عمربن عبدالعزيز استناد مىكنند كه گفت: بياييد در بناى قبلهتان حاضر باشيد و نگوييد كه عمر قبلۀ ما را تغيير داد. او هر سنگى را كه بر مىداشت سنگ ديگر به جاى آن مىنهاد.
مسلمانان بعدها درساختن محرابها هنرنمايىها كردند وآنها رابا نقوش اسلامى و آيات قرآنى زينت دادند و آن را در صدر مساجد قرار دادند؛ زيرا آنجا مكانِ مناسبِ معنىِ محراب است - چنانكه گفتيم - محراب علامت مميزهاى بود براى سمت قبله.
شمار محرابها در مسجد نبوى متعدد شد تا به شش محراب رسيد از اين قرار:
1 - محراب نبوى شريف، در روضۀ شريف، در سمت چپ منبر.
2 - محراب عثمانى، در ديوار سمت قبله و آن همان محراب است كه امروز امام مسجد در آن نماز مىخواند.
3 - محراب سليمانى، كه آن را محراب حَنَفى هم مىگويند، در مغرب منبر.
4 - محراب فاطمه، در سمت جنوبى محراب تهجُّد، داخل مقصورۀ شريفه.