58
چهارم : روشنايى مسجد و فرش و بخور سوزى در آن
مسجد شريف نبوى در زمان رسول خدا صلى الله عليه و آله و در آغاز كار او، چون شب در مىرسيد، با شاخهها و برگهاى نخل روشن مىشد. اين امر تا بعد از توسعۀ دوم؛ يعنى سال هفتم ادامه داشت. در سال نهم هجرى تَميمالدّارى به مدينۀ منوره آمد و ديد كه مسجد با شاخه و برگ نخل روشن مىشود. تَميم الدّارى قنديلهايى همراه خود آورده بود و به آن قنديلها، كه روغن در آنها مىسوخت، مسجد را روشن نمود.
فرش مسجد:
مسجد شريف نبوى در عهد رسول خدا صلى الله عليه و آله به حصير يا قالى مفروش نبود. زمين را ريگ ريخته بودند تا نمى را كه در اثر چكه كردن سقف، به هنگام باريدن باران حاصل مىشد از بين ببرد. ابو الوليد گويد: از ابن عمر در باب ريگهاى مسجد سؤال كردم، گفت يك شب باران باريد و زمين مسجد تر شد. مردى در دامن جامهاش ريگ آورد