134بابالرحمه مشهور شد بساخت.
اندكى پيش از پايان يافتن اين كارها معلوم شد در گنبد بالايى مرقد شريف شكافى پيدا شده، همچنين در مئذنۀ شرقى (مئذنه بزرگ اصلى). پس گنبد را خراب كردند و از نو ساختند و مئذنه را هم تا آخر خراب كردند و زمين را گود كردند و از آنجا بنيانى قوى، به سنگ استوار شده برآوردند و بر روى آن مئذنه را ساختند. و اين همان مئذنهاى است كه امروز هم برپاست. ارتفاع آن 120 ذراع (60 متر) است. اين كار در سال 891 - 892 ه . صورت پذيرفت. مشرف و ناظر اين بناها شاهينالجمالى بود.
در 19 صفر سال 898 ه . صاعقهاى بر يك طرف اين مئذنه فرود آمد. قسمتى از سنگهايش را پراكنده ساخت ولى مسجد از خسارت در امان ماند. سلطان قايتباى در ماه ربيعالآخر سال 898 ه . فرمان داد كه آن زيانها را جبران كنند.
مسجد شريف نبوى پس از آبادانىِ دومِ قايتباى، شامل هفت رواق در جانب قبله بود و چهار رواق در جانب غربى و سه رواق در جانب شرقى و چهار رواق در جانب شمالى.
سلطان قايتباى 120 متر مربع به مساحت مسجد افزود.
اين كارها آخرين كارهاى عمرانى در عهد اشرف