130صاعقهاى كه به مِئذنۀ جنوب شرقى فرود آمد، دستخوش حريق شد. اين واقعه در 13 ماه رمضان سال 886 ه . اتفاق افتاد. با آنكه سمهودى هنگام حريق در مدينه حضور نداشت و به مكه رفته بود تا از آنجا براى ديدن زن و فرزندش به مصر رود ولى شرح دقيقى از علّت حريق و كيفيت مهار آن و كار ساختمان مسجد براى ما ذكر كرده است. 1 او زيارت مكه را قطع كرد تا براى شركت در عمارت مسجد شريف، به مدينه بازگردد.
سمهودى مىگويد: در اين حريق جز گنبد داخلى بر مرقد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله كه قايتباى ساخته بود، جايى سالم نماند. منبر و مقصوره سوخت و بيشتر طاقها و ستونها فرو ريخت، اگر چيزى هم باقى ماند، درشرف سقوط بود.
او به سلطان اشرف قايتباى، در اوايل ماه رمضان سال 886 ه . نامه نوشت. سلطان سخت بيمناك شد و در همان ماه فرمان داد كه بىدرنگ مسجد را از آثار حريق پاكيزه سازند. همچنين كارى را كه در تعمير مسجدالحرام آغاز كرده بود تعطيل كرد و گفت كه همۀ آلات عمارت را به