55را داشتند كه ابوجهل خطاب به آنها گفت:
«دَعُوا أَبٰا عَمٰارة فَإِنِّي سَبّبت ابن أخيه سَبّاً قَبِيحاً».
«كارى با او نداشته باشيد؛ زيرا من برادر زادهاش را ناسزا گفتم (و او را بر اين ضرب و جرح وادار كردم).» 1
آرى، بدينگونه و در اين تاريخ حمزه ايمان آورد و يا ايمان خويش را اظهار نمود و علنى ساخت و تا آخر بر آن ثابت ماند و در دفاع از آيين پاك خويش تا پاى جان و تا شهادت مقاومت نمود. طبق نوشتۀ مورّخان، با ايمان آوردن حمزه، قريش دريافتند كه پيامبر قدرت يافت و عمويش حمزه با شجاعت و شهامتى كه دارد، از وى دفاع خواهد كرد.
ازاينرو، در برنامههاى ايذايى خود تجديد نظر كردند و تغيير رويه دادند. 2
حمزه نگهبان رسولاللّٰه
حمزة بن عبدالمطّلب پس از اينكه اسلام را پذيرفت، چنين نبود كه مانند يك مسلمان عادى، تنها به وظايف و تكاليف فردىِ خود عمل كند، بلكه او خود را سپر وجود پيامبرخدا صلى الله عليه و آله قرار داد و وظيفۀ حفاظت و نگهبانى آن حضرت