185ملاحظه كرديد.
آرى، كسى كه براى خوشنودى امويها در يك صحنه‌سازى، عباس و امير مؤمنان عليه السلام را به محاكمه مى‌كشد و كلمات‌زشت و قبيح را دربارۀ آن‌حضرت از زبان عباس عموى پيامبر مطرح ساخته و مسألۀ غصب فدك را توجيه مى‌كند، براى او صحنه‌سازى مجلس شرب خمر و تصوير شكافتن كوهان و پهلوى شترهاى زنده در مورد حمزةبن عبدالمطّلب كار مشكلى نيست؛ و براى كسى كه اهل آتش و كافر بودن امير مؤمنان عليه السلام را از زبان عايشه نقل مى‌كند، ترسيم تهديد شدن پيامبر از سوى حمزه كار دشوارى نيست؛ زيرا به همان دلايلى كه دل اين گروه مالامال از دشمنى علىّ‌بن ابى‌طالب بود كينه و دشمنى با حمزه نيز در دل آنها موج مى‌زد و چاره‌اى به‌جز اين نداشتند كه با داستان‌سازى و جعل افسانه‌هاى دروغين، شخصيت آنها را موهون سازند و از مقام و منزلتشان در دلها بكاهند و تنفّر و بدبينى جامعۀ اسلامى را به پيشينيان خود و مخالفان اهل‌بيت تحت‌الشعاع قرار دهند.
تبرئه قاتل حمزه
سوّمين محور در تحت الشعاع قرار دادنِ شخصيت حضرت حمزه، تبرئۀ غلام وحشى، قاتل او و كم‌رنگ كردن جنايت وى نسبت به‌آن‌حضرت مى‌باشد.
و اين مطلب را از زبان خود وحشى نقل كرده و قتل مسيلمه را به او مستند نموده واين قتل را كفارۀ آن جنايت هولناك