83
إِنَّنِي بَرِيءٌ مِمّٰا تُشْرِكُونَ
ابلاغ مىنمايد كه اگر غير از اين تحليل و تفسيرهايى ارائه دهيم، اصلاً در زمان معاصر بت و بتپرستى وجود ندارد.» 1
ادعيه و زيارات ما، كه نسخههاى انسانسازى هستند و سبب ارتقاى فكرى و روحى فردى و اجتماعى انسانند، مملوّ از فرياد برائت و انزجار از مظاهر شرك و بتپرستى، دشمنى با خدا و ظلم و بى عدالتى است. دعاى «برئنا من الجاحدين و الناكثين و المكذّبين بيوم الدين »، 2 آن هم در روز عيد غدير، نمونهاى از اين موارد است. درحالىكه در فرهنگ راحتطلبان، روز عيد، روز جشن و سرور است و ظاهراً تناسبى با اعلان برائت كه توأم با صلابت و انعطافناپذيرى است، ندارد! اما در فرهنگ تشيع، برائت از مشركان، پيمان شكنان و تكذيب كنندگان روز جزا، اختصاص به زمان خاصى ندارد.
راستى از اين همه سفارش قولى و عملى پيشوايان معصوم مبنى بر لعن و نفرين و برائت از دشمنان اهل بيت پيامبر، به ويژه اميرمؤمنان على بن ابىطالب عليه السلام كه براى