40گيرندۀ تصوير بر فراز ساختمانها نشان مىدهد كه فرهنگ غربى، در عمق خانههاى مردم رخنه كرده است.
مغازههاى متعدّد «ويدئو كلوپ» و كرايه دادنِ فيلمهاى سينمايى به صورت نوار ويدئو و مراجعه فراوان جوانان به اين مغازهها نشانۀ ديگرى از مسخ فرهنگ اسلامى در سرزمين وحى است. نوارهاى ترانه هم كه از برخى ماشينهاى سوارى كه نوجوانانى پشت فرمان آنها نشستهاند، به گوش مىرسد.
مصرف گرايى شديد، جلوۀ ديگرى از اين فرهنگ اروپايى است. تبليغ و پخش آگهىهاى دراز مدّت بازرگانى در مورد لباسها، غذاها، لوازم آرايشى، وسايل برقى، دكوراسيون خانه و... دهها از اينگونه مظاهر تجمل گرايى و راحتطلبى، از سوى ديگر مردم را بمباران تبليغاتى مىكند.
وارد كردن اجناس خارجى و پر كردن بازار مسلمين از اينگونه وسايل، نمود ديگرى از اين هجوم پذيرى در بُعد اقتصادىِ آن است. ماشينهاى خارجى مدل بالا، نمود ديگرى از اين غربزدگى است.
بگذريم، كمى از نماى شهر دور شديم. در گذشته مسجد غمامه، مسجد على بن ابى طالب، ذوالنورين، عمر بن خطاب، ابو بكر و... در وسط يك منطقۀ مسكونى و تجارى بود و مىبايست از كوچهها و خيابانها گذشت تا به آنجا رسيد. امّا اينك در توسعۀ اطراف حرم، در محوطۀ جنوب