37اين مكان ساخته شد و آن حضرت در آنجا نماز خواند. آيۀ «لَمَسْجِدٌ أُسِّسَ عَلَى التَّقْوىٰ...» نيز در فضيلت آن نازل شده است. اكنون هم مسجد را بسيار توسعه داده و با امكانات و تجهيزات، بازسازى كردهاند و هم به لحاظ گسترش مدينه، آنجا وصل به شهر شده است.
سپس به «مسجد فضيخ» مىرسى. در منطقۀ شيعه نشين عَوالى در جنوبِ شرقى مدينه، ميان نخلستانهايى كه حال و هواى صدر اسلام را تداعى مىكند. در محلّ آن مسجد پيش از نزول آيات قرآن در تحريم شراب، شراب خرما يا انگور ساخته و نگهدارى مىشده است، كه بعد از نزول آيه، تبديل به مسجد مىشود.
در بازگشت، به «مشربۀ امّ ابراهيم» مىگذرى. ام ابراهيم همان ماريۀ قبطيّه يكى از همسران پيامبر خداست كه ابراهيم، پسر متوفّاى رسول خدا از او بود. وى در اين منطقه مىزيسته است. علّت آن كه وى به اين محل آمد، آن بود كه چون «ابراهيم» را به دنيا آورد، مورد آزار و بد رفتارى از سوى عايشه (همسر ديگر پيامبر) قرار گرفت و حتى عايشه موى سر او را كند و او را زد. اين بود كه رسول خدا براى جلوگيرى از مشاجره، خانهاى براى او در اين منطقه در نظر گرفت كه نزديك خانۀ برخى از انصار بود و ماريه به اينجا منتقل شد.
آنچه مىبينى يك چهار ديوارى محقّر، حدود ده متر در