23اين عزت را براى ما فراهم ساختند.
اينك، ماييم والتماس دعاهاى بدرقه كنندگان.
ماييم و اشگهاى ديدگان آنان كه تا پاى اتوبوس يا تا فرودگاه، ما را بدرقه كردند.
ماييم و دوستان و بستگانى كه از ما خواستهاند در كنار بقيع و در حرم پيامبر، فراموششان نكنيم.
ماييم و درياى جود و كرم رسول اللّٰه و عترت مطهر او.
ماييم و نشستن بر سر سفرۀ پر معنويت و پر بركت «زيارت».
اى مدينه! كه ما را پذيرفتهاى، اى بقيع! كه بر خاك تو پاى مىنهيم و متبرك مىشويم، اى مسجد رسول اللّٰه! كه نماز در تو، پاداشى هزار برابر دارد، اى به خون خفتگان احد، اى مدينه، اى شهر مظلوميّتهاى تاريخ اهل بيت!...
راهمان دهيد، پناهمان دهيد.
خدا كند كه از اين فرصت، دست خالى برنگرديم.
خدايا!... توفيقمان عطا كن كه از چشمۀ محبت اهل بيت سيراب شويم. دستهاى پر نيازمان را كه با هزاران اميد، به سوى تو گشودهايم، خالى بر مگردان.
خدايا!... سختى سفر و رنج راه را، با ثواب زيارت، جبران فرمان. اگر دعايمان را مستجاب كنى، لطف مضاعفى است كه مىنمايى.
چه مىدانيم؟ شايد ديگر بار، توفيق ديدار برايمان ميسر