134كعبه، هم مبدأ امامت اسلام است (تولّد امام على عليه السلام در درون آن) و هم منتهى و فرجام امامت است (تكيهگاه آخرين وصىّ، حضرت مهدى عليه السلام به كعبه، هنگام ظهور).
جاى پاى حضرت ابراهيم عليه السلام در مسجدالحرام است (مقام ابراهيم).
جاى قدمهاى پيامبر و ائمه و امام زمان عليه السلام در اين مسجد است.
«حجرالاسود» را، پيامبر اسلام و اولياى خدا بوسيده و برآن دست كشيدهاند.
حج، يادآور حج نيمه تمام امام حسين عليه السلام و عزيمت او از مكه به سوى شهادتگاه كربلاست، تا روح حج را زنده نگهدارد.
كعبه، يادآور نزول سوره «فيل» و نابودى قوم «ابرهه» با طير ابابيل در سوء قصد به اين خانه است.
مسجدالحرام، نالههاى جانسوز زين العابدين عليه السلام را همراه دارد. جايى است كه پيامبر در آن نماز خوانده و امامان معصوم، در آنجا عبادت خدا كرده و شبها به نيايش و تهجّد پرداختهاند.
«حجرالاسود»، تبرك يافتۀ لمس و مسح و بوسۀ طيّبين و طاهرين و معصومين است.
مكه، همه ساله شاهد حضور امام عصر عليه السلام در منا و عرفات است و مشام جان، اگر آشنا به عطر حضور باشد،