209 مُتَقَرِّباً إِلَى اللّٰهِ وَرَسُولِهِ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطَّاهِرِينَ، فَكُونُوا مَلاٰئِكَةَ اللّٰهِ أَعْوٰانِي وَكُونُوا أَنْصٰارِي حَتّىٰ أَدْخُلَ هٰذَا الْبَيْتَ وَ أَدْعُو اللّٰهَ بِفُنُونِ الدَّعَوٰاتِ وَ أَعْتَرِفُ للّٰهِ‌ِ بِالْعُبُودِيَّةِ وَ لِلرَّسُولِ بِالطّٰاعَةِ». ¹

نكات بسيار مهمى در عبارات فوق كه اذن ورود به محضر رسول خدا صلى الله عليه و آله است وجود دارد كه توجه به آن، جان انسان را آتش زده و تحوّلى بنيادين در روح آدمى ايجاد مى‌كند، به برخى از اين نكات دقت كنيد:

1 - خدايا! همانا من بر درى از درهاى خانه‌هاى پيامبر تو ايستاده‌ام و تو خود منع كردى و فرمودى كسى بدون اذن رسول خدا صلى الله عليه و آله وارد اين خانه نشود.

اين فراز از اذن دخول، به ما مى‌فهماند كه مسجد النبى صلى الله عليه و آله يك مسجد معمولى نيست كه انسان بدون توجه و گستاخانه وارد آن شود، اينجا توقف لازم دارد تا در اين توقف كمى به خود آييم، من كيستم؟ و پيغمبر صلى الله عليه و آله كيست؟ به محضر چه كسى مى‌خواهم وارد شوم؟ آيا او مرا خواهد پذيرفت؟ با او چه بگويم؟ و...

2 - هنگام روبرو شدن، با مرقد نورانى پيامبر صلى الله عليه و آله لازم است چنين احساسى در زائر وجود داشته باشد كه او با مرده سخن نمى‌گويد، لذا پيش از ورود به محضر رسول خدا صلى الله عليه و آله با صراحت اعتراف مى‌كند كه خداوندا!