204به حرم حضرت عسكريين عليهما السلام وارد شد، در حالى كه صداها به اذان بلند بود، [ و هر كس در گوشه‌اى براى خود اذان مى‌گفت آنگاه ايشان] آن‌ها را از آن كار نهى مى‌كرد و اين آيۀ شريفه را خواند:
مٰا لَكُمْ لاٰ تَرْجُونَ لِلّٰهِ وَقٰاراً. 1وَ 2
مرحوم محدث نورى در تحيّة الزائر، پس از نقل حديثى‌كه‌مرحوم مجلسى در بحارالانوار آورده، گويد:
مرحوم مجلسى در كتاب «بحار» 3 و «تحفه» از اين آيه و روايت استظهار فرموده كه:
«بلند نمودن آواز درحرم مطهّر نبوى ومشاهد شريفه (صلوات اللّٰه عليهم اجمعين) چه در زيارت و چه در غير آن، منهى و مذموم است.»
سپس محدث نورى مى‌گويد:
«و چه نيك فرموده و اين ادبى است خاص، كه در مرحله احترام وتعظيم، رسول خدا صلى الله عليه و آله و ذريۀ طاهره‌اش عليهم السلام را به آن امتياز اختصاص داده و پردۀ ناموس براى تكريم و توقير