146
«پيوسته مراقب و مواظب اوقات واجبات الهى (نمازها) و نيز سنت‌هاى پيامبرش باش.»
در حالات ائمه معصومين عليهم السلام آمده است كه هرگاه زمان نماز فرا مى‌رسيد، اندامشان به لرزه درآمده، رنگ چهره‌شان دگرگون مى‌شد، وقتى علت آن را جويا مى‌شدند مى‌فرمودند:
وقت اداى امانتى رسيده كه آسمان‌ها و زمين و كوه‌ها زير بار آن نرفتند و آن را برنتافتند 1و يا مى‌فرمودند:
سزاوار است كسى كه در پيشگاه خداوند مى‌ايستد رنگش پريده و بندبند اعضاى بندش بلرزد.
امير مؤمنان على عليه السلام در فرمانى به محمد بن ابى‌بكر آنگاه كه او را والى مصر قرار داد چنين نگاشت:
«صَلِّ الصَّلاٰةَ لِوَقْتِهَا الْمُؤَقَّتِ لَهَا وَ لاٰ تُعَجِّلْ وَقْتَهَا لِفَرَاغٍ وَ لاٰ تُؤَخِّرْهَا عَنْ وَقْتِهَا لاِشْتِغَالٍ وَ اعْلَمْ أَنَّ كُلَّ شَيْءٍ مِنْ عَمَلِكَ تَبَعٌ لِصَلاٰتِكَ». 2
«نماز را در وقت تعيين شدۀ آن به جاى آور،