76با بيرون رفتنت به منى از بى خبرى و لغزش هايت بيرون رو، و آرزوى آن چه بر تو حلال و سزاور نيست مكن.
در عرفات به گناهان خود اعتراف كن، و پيمان خود را در درگاه احديت به يكتايى او تجديد نما و تقرب او را خواهان باش.
در مزدلفه (مشعر الحرام) از خداوند بترس، و در بالا رفتن به كوه، روحت را به ملأ اعلى بالا ببر.
هنگام قربانى گلوى آز و هواى نفس را از خود قطع نما.
هنگام افكندن سنگ ريزهها شهوات و فرومايگى و پستى و ناكسى را بيفكن، و با تراشيدن و ستردن مويت عيبهاى آشكار و پنهان را سترده كن.
هنگام ورود به حرم و در آمدن به خانۀ خداوند سبحان در امان و حفظ و نگهدارى او وارد شو و از پيروى خواستۀ نفسانى به در آى، در حالتى كه از روى راستى و درستى صاحب خانه را بزرگ شمارى و به جلال و پادشاهى او شناسا باشى.
استلام حجر كن (يعنى حجر الاسود را ببوس يا دست بمال يا به آن اشاره كن) در حالى كه به قسمت خداوند سبحان راضى و خشنود، و براى عزت و ارجمندى او فروتن باشى.
به طواف وداع جز حضرت حق را واگذار.
به هنگام ايستادنت در كوه صفا روح و باطنت را براى ديدار او در روزى كه او را ملاقات خواهى كرد صاف كن.
در مروه در برابر خداوند سبحان نمايان باش در حالى كه