62اقتضا مىنمايد آمده است و نشانه و گواه آن احرام است كه اشتراكيه حقّه را با همۀ معانى آن نشان مىدهد. و در لباس احرام فقرا و پادشاهان برابرند، و كجايند مستكبرين تا از نزديك اين تجلى شگفتآور و روى آوردن مسلمين را از هر گوشۀ جهان به پيرامون خانۀ محترم خداوندى، و اجتماع آنان را در برابر حضرت پروردگار در يك سرزمين با لباس متحد الشكل ببينند، و كسى را از ايشان بر ديگرى برترى نيست مگر به پرهيزگارى.
احرام در صورتى كه با شرايط مقررۀ آن انجام شود، و به حدودى كه در باب محرمات احرام بيان گشته مقيد گردد، طريقۀ خاصى است از مهيا شدن و آمادگى براى كسى كه قصد تشرف در پيشگاه خداوندى دارد، و با پيوستگى و مواظبت بر آن حدود شايسته است بنده را كه به درگاه پروردگار خود حضور يابد و در جايگاه قرب خداوند متعال و سراى قدس وى به مقام ارجمندى مشرف شود.
احرام براى شخص محرم مدارج سعادت و خوشبختى را در بر دارد و انسان به وسيلۀ آن حدود، در بالاترين درجات تربيت و بندگى قرار مىگيرد.
از آن جمله دورى جستن اوست از ستم، و ريشه كن نمودن آن از سراسر وجود خود، و بازداشتن خود از شكار بيابانى و رساندن آزار به هر حيوانى حتى حيوانات ريزى كه بعضاً در بدن پيدا مىشود، مگر حيوان موذى كه كشتنش بر محرم جائز است،