110«نه گوشت‌ها و نه خون‌هاى آن‌ها، هرگز به خدا نمى‌رسد. آنچه به او مى‌رسد، تقوا و پرهيزگارى شماست. اين‌گونه خداوند آن‌ها را مسخّر شما ساخته، تا او را به خاطر آن كه شما را هدايت كرده است بزرگ بشمريد، و بشارت ده نيكوكاران را.» ¹

موضوع تقرب به قربانى طبق روايات، از بدو پيدايش جوامع بشرى وجود داشته و قران كريم يادآور مى‌شود كه كشتار گوسفند و شتر و تقرب جستن به آنها از رسوم قديم بندگى است كه خداوند تعالى بندگان پيشين خود را به اين عبادت راهنمايى نموده. خداوند متعال فرموده:

«براى هر امتى قربان‌گاهى قرار داديم، تا نام خدا را به هنگام قربانى بر چهارپايانى كه به آن‌ها روزى داده‌ايم ببرند، و خداى شما معبود واحدى است، در برابر فرمان او تسليم شويد. و بشارت ده متواضعان و تسليم‌شوندگان را.» ²

و خداوند عظيم فرمود:

«و داستان دو فرزند آدم را به حق بر آن‌ها بخوان: هنگامى كه هركدام، كارى براى تقرب به پروردگار انجام دادند، اما از يكى پذيرفته شد و از ديگرى پذيرفته نشد ] برادرى كه عملش مردود شده بود [ به برادر ديگر گفت: به خدا سوگند تو را خواهم كشت،