76 و به هنگام رسيدن به ركنِ يمانى كه در خويشتن آمادگى بيشترى احساس مىكند، خداى را به اسمِ اعظمِ او ياد كند؛ چرا كه اسمِ اعظمِ او براى همه امور مهم، كار ساز و نيز گشايندۀ هرگونه مشكل و معضلى است، سزا است اين چنين خداى را بخواند:
«ألّلهم إنّي أسألك باسمك الذي يُمشىٰ على طَلَل الماء؛ كما يُمشى به على جُدَدِ الأرض، وأسألُك باسمك الَمخزون المَكنون عندَكَ، وَ أسألك باسمِكَ الأعظم الأعظم الأعظم، إذا دُعيتَ به أجَبتَ، وإذا سُئلتَ بِهِ أعطيتَ أن تُصلّي على محمّد وآل محمّد».
«خداوندگارا! از تو درخواست مىكنم به آن نامى از تو كه بر امواجِ بلند آب چنان مىتوان راه در نورديد كه در جادههاى هامون و هموار. و از تو مىخواهم به آن نامى از تو كه نزد تو براى بشر نهان مانده و در خواستِ خود را با نامى از تو در ميان مىگذارم كه بسى بزرگ و بسى بزرگ و بسى بزرگ از بزرگتر است، نامى كه اگر بدان تو را بخوانند به در خواست كننده پاسخ مثبت مىدهى و اگر از رهگذر آن به درگاه تو روى آورند خواستههايشان را بدانان اعطا فرمايى. با اين نامها تو را مىخوانم كه بر محمد و خاندان او درود فرستى».
و پس از آن هرگونه حاجتى كه دارد به خداوند متعال عرضه كند.
وقتى خود را نزديك «ركنِ يمانى» يافت، در هر شوطى آن را در آغوشش گرفته ببوسدش و بر پيامبر و خاندانش درود فرستد. و ميان اين ركن و ركنِ اسود - كه حجر الأسود بر آن نصب شده است و در آن جاى دارد، خير دنيا و آخرت - هر دو - را از حضرت بارى تعالى درخواست كند و بگويد: