31بنابر اين آن كه آهنگِ دريافت مهر الهى را در سر مىپروراند بايد تمام وُسع و توانِ خويش را به كار گيرد تا از اوقات با فضيلت در غفلت و بىخبرى بهسر نبرد؛ چراكه چنان اوقات شريفى موسم خيرات و مظانّ تجارتها و سوداگريهايى است كه ربح و سود فراوانى را براى او در دنيا و آخرت به ارمغان مىآورد. تاجر و سوداگرى كه از موسم و وقتِ مناسب تجارت غافل بماند، سودى درخورِ توجه نصيب او نمىگردد. و نيز آن كه اوقات و فرصتهاى پرفضيلت را به دست غفلت و فراموشى مىسپارد از پيروزى و كاميابى و فلاح و نجاح محروم مىماند و بايد تن آسايى و سستى را در چنين ساعات پربركتى به چستى و چالاكى سپرد كه در ضربالمثل آمده است:
«زادِ رهروان چستى است و چالاكى»
علماى اسلام در لابلاى سخنان خود از فضايل اوقات و فرصتهاى زندگى گزارشهايى ياد كردهاند و در مورد ماههايى كه بايد لحظات و ساعاتِ آنها را مغتنم برشمرد، نكتههايى را خاطرنشان شدهاند؛ از آنجمله گفتهاند:
- ماه رمضان ماهى است مبارك و فرخنده كه بر همۀ ماهها برترى دارد؛ زيرا خداوند متعال قرآن كريم را در اين ماه فروفرستاد؛ چنانكه خود فرمود: شَهْرُ رَمَضٰانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ؛ چنانكه در دعاى ماهِ مبارك رمضان مىخوانيم كه شب قدر را خداوند در همين ماه مقرر فرمود و آن را از رهگذر مزايايى كه در آن وجود دارد از تعظيم و تكريم خويش برخوردار ساخته است:
«... وهذا شهرٌ عظَّمتَهُ وكرّمْتَهُ وشرّفْتَهُ وفضّلْتَهُ على الشُّهور ...
وجعلت فيه ليلة القدر، وجعلتها خيراً من ألف شهر ...»