186ابن ابى العوجاء از جا حركت كرد و خود را به مجلس امام رسانيد و گفت:تاكى شما اين خرمن را مىكوبيد و به اين سنگ پناهنده مىشويد و اين خانۀ از سنگ و گل برافراشته را مىپرستيد و همچون شتران رميده بر گرد آن جست و خيز مىكنيد؟ هر كس در برنامه و تشريفات اين خانه بينديشد،مىفهمد اين كارى است كه دستور دهندهاش خالى از حكمت و رأى و بينش بوده است.پس جوابم ده كه تو در رأس اين امر واقع شدهاى و شخصيت برجستۀ اين قومى و پدرت بنيان گذار اين ملك و نگهدار آن بوده است.
امام عليه السلام فرموند:اين (كعبه) خانهاى است كه خداوند حكم آنرا وسيلۀ امتحان بندگان خود قرار داده و آنان را مأمور به تعظيم و زيارت آن فرموده است تا ميزان روشنى براى اخلاص و تسليم در امر عبادت و بندگى و خضوع در پيشگاه خدا،در ميان بشر باشد،افراد خالص الايمان و منقاد در برابر فرمان حضرت خالق سبحان از مردم منافق بىايمان جدا شوند.
اين خانه قرارگاه پيغمبران است و قبلهگاه نمازگزاران و راه رسيدن به مغفرت و رضاى حضرت ايزد منّان.
پس منظور،نه پرستش سنگ است و عبادت بيت؛بلكه معبود به حقّ، اللّٰه است كه خالق جسم و جان آدميان است و آفريدگار زمين و آسمان.
تعظيم اين خانه و استلام اين حجر به قصد اطاعت امر و فرمان اوست. 1
دقّت فراوان
دربارۀ فضيل عيّاض گويند:او چندين حجّ پياده انجام داد،ولى از چاه