132آمد. باز واقعهاى ديگر و بىنهايت كهكشان در هر ابر كهكشان و باز واقعهاى ديگر و بى نهايت منظومه در هر كهكشان. او مىديد كه چگونه از پى هم ميلياردها انفجار ايجاد مىشوند و ميلياردها كهكشان ايجاد شده تند در فضاى لايتناهى مىروند، تا در مدارهاى معين پراكنده شوند و باز ميلياردها منظومه و از هر منظومه ميلياردها ستاره و سياره جدا شوند.
او از همين پنجره مىديد كه اين همه بىنهايت سياره و ستاره و كهكشان و ابر كهكشان كه فقط جزئى و نشانهاى از عظمت خداوندند، چگونه طواف مىكنند ذات اقدس بارى تعالى را.
و محمد صلى الله عليه و آله از اين دريچه مىديد كه چگونه طواف مىكنند و تسبيح مىكنند خدا را آن چه در آسمانها و آن چه در زمين است كه او سزاوار ستايش است.
محمد صلى الله عليه و آله از اين دريچه، شيفتگى، شيدايى، سرگشتگى، فرياد عشق و فرياد تكبير، همۀ آن چه در آسمانها و زمين است مىديد و مىشنيد.
اللّٰه اكبر.
محمد صلى الله عليه و آله از اين دريچه هم فرياد عشق، ايمان، طواف و تسبيح ذرات غبار و الكترون و پرتون و نوترونهاى آنها را مىديد و مىشنيد و هم فرياد عشق و ايمان و طواف و تسبيح آن غولهاى آسمانى، آن سياه چالهها و ميلياردها ميليارد سياه چالى كه مستانه طواف مىكنند و تسبيح مىكنند تا برسند به ساحل نجات، به محبوب، به معبود، به سبحان، به ربّ و از همين دريچه، فرشتهها كه نه تنها فرشتهها بلكه فرشتههائى كه به امر خدا با روح به رسول خدا نازل شدند مىديده. اللّٰه اكبر.
ياللعجب، پيغمبر خدا كه همۀ اينها را مىديد، چطور تحمل مىكرد، چطور ديوانهوار از اين كوه خود را پرت نمى كرد. او خود مىديد كه آن