81را در فضايى زيبا و باصفا خورديم و به رزيدانس بازگشتيم. بعد از ظهر شنبه 85/6/11 طبق برنامه به منطقۀ معروف به چهارده آبشار كه در 50 كيلومترى نايروبى واقع شده رفتيم. ترافيك مسير بسيار سنگين بود، اما اطراف آن همهجا سرسبز و زيبا و پر از درختهاى گوناگون.
در طول مسير، مناطقى با نام «كبيرا» بهچشم مىخورد كه كپرنشينها در شرايطى بسيار سخت و دردناك آنجا زندگى مىكردند. حلبىآبادها، كلبههاى محقر و كوچك وفاقد امكانات رفاهى.
در سمت راست جاده يك استاديوم ورزشى كه توسط چينىها ساخته شده بود وجود داشت. اين استاديوم با بيگارى از زندانيان احداث گرديده و هماكنون نيز چينىها فعاليتهاى گستردۀ اقتصادى در كنيا دارند و رفتهرفته بسيارى از مراكز اقتصادى اين كشور را در اختيار گرفتهاند. كمى جلوتر دانشگاه «كنياتا» قرار داشت كه در آن 24000 دانشجو مشغول به تحصيلاند. در ميانۀ راه آيةاللّٰه رىشهرى از آقاى رئيسى سفير محترم جمهورى اسلامى ايران در كنيا پرسيدند بهترين صفتى كه در مردم كنيا سراغ داريد چيست؟ و ايشان پاسخ داد: بهترين صفت اين مردم قانع بودن آنها به آن چيزى است كه دارند.
در طول مسير، مزارع زيباى آناناس و چاى فراوان به چشم مىخورد.
آناناس هم برخلاف تصور مردم كه آن را ميوۀ درختى مىدانند، بهصورت بوتهاى در زمين كاشته مىشود. شايان ذكر است كه اين مزارع بيشتر دست اروپايىها است و مردم بومى منطقه از آن بىبهرهاند.
در وسط راه منطقهاى بود كه چهار آبشار در كنار هم با ارتفاعى حدود ده متر قرار داشت و در محوطۀ چمن آن، در چند چادر سفيدرنگ مراسم