225مىشود و دربرگيرنده همۀ اعصار و دورانهاست و متعلق به تمامى بشريت است. البته اين موضوع پيامدهايى هم، در عالم ملكوت دارد كه حول محور شخصيت عيسى مسيح متمركز مىشود. 1
مفهوم رهايى و نجات در عهد عتيق
رهايى در مفهوم عام آن، ممكن است به معناى رهايى از بيمارى باشد 2 و يا نجات از تنگنا و سختى، 3 و يا رهايى از دشمنان. 4 و در بيشتر حالات، مشاهده مىكنيم كه خداوند خود پيشواى خلاص و رهايى است 5 و يا نجات از بدى و ضرر و خطر 6 كه فقير و مسكين و بيچاره و ذليل را نجات مىدهد و رهايى مىبخشد و اساساً معرفت خداوند همان معرفت و شناخت نجاتبخش است. 7 تا آنجا كه دو واژۀ «اللّٰه» و «نجاتبخش» مترادف با هم تلقى مىگردد. 8
جلب رضايت الهى، هنگام خشم خدا نسبت به انسان
حقيقت غضب الهى آشكار مىكند نياز به تسكين خشم و يا جلب