56قدم در راه شريعت گذارد و براى به دست آوردن ملكۀ تقوا بكوشد؛ يعنى، تا آنجا كه ميسّر است، پيرامون حرام و شبهه و مباح - قولاً و فعلاً و حالاً و خيالاً و اعتقاداً - نگردد تا طهارت صورى و معنوى حاصل شود؛ زيرا آنها شروط عبادت است، تا بر عبادتش اثرى مترتّب شود، و عبادتش صورى محض نباشد «إِنَّمٰا يَتَقَبَّلُ اللّٰهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ». ¹

مقام معظّم رهبرى، حضرت آيت‌اللّٰه خامنه‌اى - دام ظلّه العالى - فرموده‌اند:

«تقوايى كه از بشر خواسته شده، اين است كه مراقبت كند تا راه را پيدا كند، مراقبت كند تا راه را گم نكند. مراقبت كند تا وسيلۀ حركت را حفظ كند. مراقبت كند تا در اين راه از امنيّت برخوردارى كند تا بتوان از آن گذشت، مراقبت كند تا هدف را فراموش نكند... آن وقتى بشر به مقصد مى‌رسد كه اين مراقبت‌ها را انجام دهد». ²

هر كس كه هواى كوى دلبر دارد

«درويشى از ابوسعيد ابوالخير سؤال كرد كه: يا شيخ! بندگى در چيست؟

گفت: خدايت آزاد آفريد، آزاد باش.

گفت: سؤال در بندگى است.

گفت: ندانى كه تا آزاد نگردى از هر دو كَوْن، بنده نشوى!» ³