189«وقوف خود را در آستانۀ آن حضرت طولانى كن و از آن خسته مشو؛ زيرا خردمند در طول زمانى كه موجب انتفاع و بهرهبردارى اوست، خسته نمىشود و در ضريح مقدّس او، قبر سيدۀ زنان و بانوى بانوان جهان را زيارت كن 1 و در زيارت آن خاتون، مانند عملى كه در زيارت پدر بزرگوارش بهجا آوردهاى، بهجاى آر؛ زيرا او پارۀ تن او و كريمه و حبيبۀ اوست.
پس از زيارت حضرت زهرا عليها السلام قصد زيارت ائمۀ بقيع نما، همچنانكه قصد زيارت آن حضرت را نمودى و به نحوى كه در زيارت آن بزرگوار گذشت، آنان را نيز زيارت نما؛ زيرا آنها به منزلۀ جان او هستند.
هر كس آنها را اطاعت كند، از رسولخدا صلى الله عليه و آله اطاعت كرده است و هر كس آنان را دوست بدارد، او را دوست داشته است و هر كس براى آنها فروتنى كند، براى رسول خدا صلى الله عليه و آله فروتنى كردهاست. و فرقى بين آنان و او نيست؛ زيرا آنها جانشينان و ذريۀ او مىباشند و همگى يك نور هستند.»
«و كوشش كن برنگردى مگر اينكه آثار اذن و اجازۀ خروج ظاهر شود. همچنان كه بعد از ظهور آثار اجازۀ ورود، داخل گشتى و چون ارادۀ برگشت نمودى، به قهقرا و به عقب سر اندك و آرام آرام برگرد و دوباره به مقام خود برو و بر آن حضرت سلام ده و كمى بايست و سلام را تكرار كن و چون از حرم خارج شدى، عتبۀ در و آستانه را ببوس. و در مراجعت اگر بدنت برمىگردد، تو با قلب و روح و فكر خودت در حضور او مقيم بمان و از خدمت او مفارقت نكن و چون كوچهاى را به انتها رسانيدى و