168بارى اى عزيز! اينك وقت آن فرا رسيده است كه به زيارت فخر كائنات، اشرف مخلوقات و برگزيدۀ حضرت ربّالارباب، محمد بن عبداللّٰه صلى الله عليه و آله نائل آيى. قبل از هر چيز، بايد شناخت و معرفت خود را نسبت به آن حضرت افزون كنى و به حقّى كه به گردن تو دارد معترف شوى.
عالم ربّانى مولى احمد نراقى رحمه الله گويد:
«بدان كه نفوس قدسيه، خصوصاً نفوس مقدّسه انبيا و ائمه عليهم السلام ، هرگاه از ابدان شريفۀ خود رحلت نمودند و دست از بدن برداشتند و صعود به عالم بالا نمودند، نهايت احاطه و غايت استيلا، بر اين عالم از براى ايشان حاصل مىشود و تمامى امور اين عالم در نزد ايشان منكشف و ظاهر مىگردد و تمكّن از تصرّف و تأثير در اين عالم، از براى ايشان حاصل مىشود. پس هر كه به قبور مطهرۀ ايشان حاضر شد، به جهت زيارت ايشان، بر او مطّلع مىگردند و از احوال زوّار مرقد مطهّرشان، استحضار تمام دارند و سؤالات و تضرّعات و توسّلات ايشان را مىشنوند و نظر به رأفت و مهربانى ايشان نسبت به مخلصان، نسيم الطاف ايشان بر آنان مىوزد. پس دامن شفاعت به ميان مىزنند و از خدا طلب حوائج ايشان را مىكنند و از درگاه الهى مسألت برآمدن مطالب و آمرزش گناهان ايشان را مىنمايند و همين سرّ است در ترغيب به زيارت پيامبر صلى الله عليه و آله و ائمه عليهم السلام . علاوه بر اينكه در زيارت ايشان، اظهار اخلاص و تجديد عهد ولايت است و باعث سرور ايشان و رواج امرشان و غمناكى دشمنان ايشان است...». 1
عارف كامل، حاج ميرزا جواد ملكى تبريزى رحمه الله گويد: