155او - بىآنكه عقل و نفس در آن دخالتى كنند - حاصل نمىشود». 1
آيتاللّٰه جوادى آملى گويد:
«اگر مسألۀ رمى جمرات و سنگزدن به جمرهها مطرح است، در حقيقت ديو درون و بيرون را رمى كردن و شيطان انس و جن را راندن است. تا انسان فرشته نشود، شيطان از حريم او بيرون نمىرود. اگر فرشته خوى شد، آن گاه است كه از گزند شيطنت مصون مىماند». 2
نايبالصّدر شيرازى نيز گويد: «عناصر اربعه و مواليد ثلاثه را به جمرات شوقيّه در جمرۀ عقبۀ بدن، چون ابراهيم، از خود دور نما كه كمينگاه شيطان هواست و تو را [ صيد] نمايد از كعبۀ دل ما و نفوس ارضيّه و عقول سماويّه را در جمرۀ وسطى و اولى رها كن كه دام اولياست». 3
قربانى
اِبذلوا ارواحكم يا عاشقين